KONTROLA SIŁY CIĄGU STDP – STEADY PULL V.2_20.02.2024
Etapy i fazy ćwiczenia
Steady pull dzielimy na trzy etapy i fazy. Systematyka
ćwiczenia została opracowana tak, aby krok po kroku
wyeliminować błędy i nie doprowadzić do ich utrwalenia.
W trakcie wykonywania ćwiczeń jest dużo czasu na
feedback, który na bieżąco koryguje działania kursanta
lub cofa go do poprzedniej fazy, aby nie utrwalał błędów.
Etap I
Założenie deski, dryfowanie wzdłuż linii wiatru z wpiętą
deską i latawcem zatrzymanym lub delikatnie pracującym
w zenicie.
Efekt: nauka kontroli latawca oraz pozycji deski względem
linii wiatru, koordynacja pozycji ciała.
Etap II
Dryfowanie z wiatrem z wpiętą deską na lewym i prawym
halsie, z latawcem pracującym z ograniczoną
mocą w zakresie: 10 > 12 > 10 / 2 > 12 > 2.
Efekt: poprawa koordynacji ciała i kontroli pozycji deski
i latawca na halsie, kontrola mocy podczas wykonywania
ósemek.
Etap III
Zwiększanie mocy. Na tym etapie instruktor stopniowo
zwiększa moc latawca, co umożliwia kursantowi pierwsze
próby wstania na deskę. Efekt: świadoma kontrola
mocy latawca w zakresie: 10 > 12 > 10 / 2 > 12 > 2.
Steady pull jest bardzo istotnym ćwiczeniem przejściowym
pomiędzy body dragami a pierwszym startem
z deską. To innowacyjna metoda nauki stosowana przez
nasz team instruktorów, analogiczna do wakeboardu
oraz światowych standardów szkolenia, która pozwala
kursantom wyeliminować błędy, takie jak:
• Rotacja ciała z wiatrem w lewo lub w prawo,
w trakcie dryfowania z wpiętą deską, przy jednoczesnej
pracy latawca na lewym lub prawym
halsie w zakresach: 10 > 12 > 10/ 2 >12 >2.
Katapulta, czyli niekontrolowane wyrwanie kursanta
z deski, zakończone nieprzyjemnym body drągiem.
Stresogenna sytuacja, w której efekcie może dojść do
czasowego lub całkowitego zniechęcenia dalszymi zajęciami.
• Bardzo mocne, niekontrolowane uderzenie
latawca o wodę w trakcie próby startu przez
zenit z przeciwnego halsu. Skutek to około 70%
uszkodzeń tub oraz powłoki latawca).
• Używanie „przepowerowanego” latawca.
• Nadmierne niekontrolowane rozpędzenie deski
z wiatrem. Może do niego dojść, kiedy kursant
nabiera prędkości, płynąc z wiatrem, tym
samym zmniejszając napięcie linek kierunkowych.
Najczęściej kończy się to niebezpiecznym
uderzeniem ciała o wodę oraz utratą kontroli
nad latawcem.
• Niebezpieczeństwo wystąpienia różnych kontuzji,
takich jak skręcenie stawu skokowego.
ETAP I, faza 1
Sterowania barem jedną rękę i jednocześnie założenie
deski drugą rękę:
• Kursant przechodzi z pozycji stojącej do kucznej
z mocno ugiętymi nogami, stara się zdecydowanym
ruchem włożyć stopy w strzemiona.
• Kursant stara się utrzymać latawiec na godzinie
12, zachować równowagę ciała oraz ustawienie
deski prostopadle do linii wiatru.
Błędy:
• złe położenie ręki na barze,
• chwyta: za bar podchwytem,
• obracacie baru,
• podciąganie się na barze,
• za płytkie lub zbyt głębokie umiejscowienie stóp w strzemionach.
Metodyka
Aby wykonać poprawnie ćwiczenie, instruktor
• Sprawdza ustawienie strzemion deski.
• Przed podaniem deski sprawdza umiejętność sterowania latawcem jedną ręką.
• Trymuje bar na odpowiedniej wysokości (sweetspot).
• Uczy kursanta poruszania się, trzymając jedną ręką deskę, a drugą za bar.
• Asekuruje, trzymając za rączkę trapezową podczas próby założenia deski.
ETAP I, faza 2
Dryfowanie wzdłuż linii wiatru, z wpiętą deskę i latawcem
„zatrzymanym w zenicie” Kursant stara się utrzymać
latawiec na godzinie 12, zachować równowagę
ciała oraz ustawienie deski prostopadle do linii wiatru.
Błędy:
• nieodpowiednio dobrany latawiec,
• źle strymowany bar lub latawiec,
• rotacja ciała względem linii wiatru,
• opieranie się lub podciąganie na barze w trakcie
rotacji,
– zła pozycja kontrolna instruktora względem
kursanta.
Metodyka
Aby wykonać poprawnie ćwiczenie, instruktor:
A. Trymuje prawidłowo depower, ustawiając bar
w pozycji sweet spot lub optymalizując go
stosownie do warunków wiatrowych oraz sprzętowych.
B. Wyznacza strefę ćwiczenia w celu stałego kontaktu
z kursantem.
Aby zapobiec rotacji instruktor:
C. Uczy sterowania nogami poprzez delikatny wyprost
lewej lub prawej nogi.
D. Zwraca uwagę na pozycję latawca.
E. Zwraca uwagę na pozycję barków wraz z ich
odchyleniem w stosunku do osi linki depowera.
Aby zapobiec następstwom wspierania i podciągania się
na barze, instruktor wydaje polecenie „Puść bar”.
ETAP I, faza 3
Dryfowanie wzdłuż linii wiatru z wpiętą deskę i latawcem
„delikatnie pracującym w zenicie”. Kursant stara się pracować latawcem w zakresie godziny 12 i jednocześnie
zachować równowagę ciała oraz pozycję ustawienia deski prostopadle do linii wiatru.
Istotą tej fazy ćwiczenia jest zrozumienie przez kursanta
wpływu pracy nóg i ciała w odniesieniu do kontrowania
bocznych sił, wywoływanych przez poruszający się latawiec, wskutek których kursant rotuje i nie może utrzymać pozycji.
Błędy:
• rotacja ciała względem linii wiatru,
• opieranie się lub podciąganie na barze w trakcie rotacji,
• gwałtowna praca latawcem,
• praca latawcem poza wyznaczonym zakresem,
• zła pozycja kontrolna instruktora względem kursanta.
Metodyka
Aby wykonać poprawnie ćwiczenie, instruktor:
A. Zwraca uwagę na odpowiednie przeniesienie siły nacisku na palce i pięty.
B. Weryfikuje sterowanie deski nogami poprzez kontrolę ugięcia kolan przez kursanta oraz utrzymywanie pośladków jak najbliżej krawędzi deski.
C. Zwraca uwagę na prędkość i pozycję latawca.
D. Zwraca uwagę na pozycję barków wraz z ich odchyleniem od osi linki depowera.
E. Cofa kursanta do ostatniego poprawnie wykonanego
ćwiczenia.